با یكی از برنامههای «افکار مخفی» در خدمت شما هستیم. باز هم میخواهیم زری چند زده و مخ شما را گاز بگیریم. پس با ما همراه باشید، «جوان» هستم از شبکهی بلاگفا!
امروز میخواهیم در مورد خصلتهای خبیثهی انسانی با شما سخن بگوییم. میخواهیم بگوییم كه تمامی خصلتهای بد آدمیزادی از «ضعف شخصیتی/روحی» انسانها نشات میگیره. ما تا جایی مثالهایی میزنیم و بقیه رو به عهدهی خودتون میذاریم. مواد لازم رو در آخر براتون تشریح میكنیم، حالا همین مواد رو با هم مخلوط میكنیم و با درجه ۱۴۰ فارنهایت میذاریم تو فر. واقعاً خیلی باید ابله باشم كه با این حرفها احساس بامزگی كنم 
خوشمزگیمو شخصاً به طور اصولی و با كمی ولع بخورم!
تمام خصلتهای بد برای برطرف كردن ضعف ها و كمبودهای شخص پا به عرصه میذارن، اوه دقیقاً خصلتهای خوب هم همین كار رو انجام میدن، یعنی باعث برطرف شدن ضعفهای روحی/شخصیتی میشن؛ اما به شیوهی درست.
دروغگویی
ساده ترین و خطرناکترین خصلت بد «دروغگویی» هستش كه مادر گناهانه و كم و بیش همهی ما این صفت رو داریم. تمام خصلتهای بد شبیه به همین هستند، با تفاوتهای خاص. تیر دروغگویی خیلی سریع از كمان تصمیم رها میشه تا به مركز سیبل آسودگی برسه، غافل از اینكه تیر راستی و درستی دیر از كمان خارج میشه اما بعد از شتاب از تیر دروغ سبقت میگیره؛ با این حال این تیر به نقطهی مركز سیبل میخوره اگر چه دیر رها شده. آدم دروغگو «ترسو» هستش که این یک ضعف شخصیتی به حساب میاد. بعضی از صفات بد مثل تهمت از همین دروغه.
غرور
من از «غرور» و «آدم مغرور» متنفرم. همیشه اولین و مهمترین فاکتوری که برای انتخاب دوست داشتم نداشتن غرور طرف بود. به نظرم اگه فقط یه خصلت بد تو دنیا باشه همین غروره که خودش ایجاد مسبب خصلتهای بد دیگه هستش. ضعف شخصیتی آدم مغرور «خود کم بینی» هستش که میخواد خودش رو بالا و بعضاً اونطور كه نیست نشون بده. كسی كه تواضع داره به خودش ایمان داره و بدون غرور پیش همه بزرگه. آدم با شعور کسی رو پست نمی بینه. آدم مغرور کلکسیونی از صفات بد رو داره، مثل خودخواهی، خود رائی، از خود راضی بودن و خودشیفته بودن و...
خشم
آدم عصبانی حتی اختیار رفتار خودش رو هم نداره و «بی اختیاری» یک ضعفه. آدم عصبانی هرگز نمیتونه سیاستمدار بشه، منظورم سیاست تو همهی زمینههاست، منظورم مشی درست زندگی و كار و... هستش. آدم عصبانی كه از روی عصبانیت گناه میكنه آدم با ایمانی نمیتونه باشه.
حسادت
به نظرم حسادت سه نوعه. یکی اینکه طرف چیزهای خوب دیگران رو میبینه و فقط افسوس میخوره، یكی اینكه ضمن اینكه افسوس میخوره آرزو میكنه كه چیزهایی رو كه دیگران دارن نصیب اون هم بشه، نوع سوم حسادت كه گناهه طرف آرزو میكنه كه چیزهایی رو كه دیگران دارن از دست بدن و حتی واسه این هدف تلاش میكنه. آدم حسود ذرهای مهر و عاطفه نداره و به نظرم ضعف شخصیتی «بدبینی» باعث این صفت میشه و ارتباط معنا داری با صفت «غرور» از نظر «روحی» داره. آدم حسود همیشه كینه به دل داره و غیبت میكنه.
ریا
کسی که فیلم بازی میكنه، چه فیلم مستند و چه فیلم دروغ در اصل ریا كرده. آدم ۲ رو خودش رو جوری نشون میده كه نیست. به نظرم «ریا» همون «غرور نرم همراه با دروغ» هستش. آدم مغرور غرورش رو نشون میده اما آدم ریاكار غرور رو مخفی میكنه و كاملاً نامردانه بروز میده. آدم ریاكار هم دچار ضعف شخصیتی «خود کم بینی» هستش که سیاست رفتاری شبیه و متفاوتی با آدم مغرور داره.
اینها پایهی اكثر بیماریهای روانی-شخصیتی هستن. همهی اینها به هم ربط دارن. همهی اینها نوعی از بیماری روحی هستن. خصلتهای بد زیادی هست اما اینها به ذهنم اومد. اینها گناه هستن.
یه چیزی: باید خدمت دختر خانمهایی كه تو پست قبل برای آقای دیوانه كامنت خصوصی گذاشتن و گروپ گروپ اظهار لاو نمودند عرض كنم كه اینجا همه كامنتهای خصوصی رو میخونن. خانوم عزیز «جیگرتو بخورم» یعنی چی آخه؟!
