داشتم مصاحبه ي كذائي رو مي خوندم . به سوالي رسيدم كه مخاطب رو يك بلاگر قلمداد مي كرد . وقتي به اصل وبلاگ نويسي رجوع كردم و به اين سوال رسيدم كه "بلاگر كيست‌ ؟" ، به اين نتيجه رسيدم كه اكثر مخاطبان مصاحبه ي كذائي يك "بلاگر" نبودند ! اما به راستي چرا ؟! نه ببخشيد اين اصطلاح مال پست هاي قبلي بود !

يكي از بدبختيا و بدشاشي هاش ، ببخشيد ، بد شانسي هاش گفته بود ، اون يكي گفته من تا بعد عيد نيستم ! انگار كه زبانت لال بقالي يا دكون وا كرده  ! يكي كه از بس از خودش و كارشناسي ارشدش تعريف كرده ، گويي از آنجاي فيل سقوط همي نموده (دماغو مي گم بابا !) اين يكي هم از سال تحويل گفته كه ما اونجا بوديم و فلان و بهمان ؛ گويي بي نظير بوتو همي مي باشد (يادش گرامي) ! اون يكي هم با تبليغات درشت آدمو ياد قشر مستضعف جامعه مي انداخت ! اين هم تو "بازي وبلاگي" شركت كرده ؛ واقعا" چه مبتكران مقلدي ! يكي هم كليپ فلشي به عنوان تبريك سال نو با يك صدايي گذاشته كه انكرالاصوات را گفته است زكي !

يك بلاگر از طرز تفكرش مي گه ، از عقايدش مي گه . اون با تفكر تحليل گرانه پيرامون زندگيشو با زيركي خاص و به طور هوشمندانه نقد مي كنه . اون نمي نويسه تا بگه پس من هستم ! اون مي نويسه تا بگه چي هست و چي نيست . اين نوشته ها ، همانند نوشته هاي يك روزنامه نگار ، مولف يا نويسنده ي كتاب و يا يك منتقد و هنرمند سبك ها و انواع مختلفي دارن ، از وبلاگ شخصي گرفته تا نقد سياسي ؛ از آموزش گرفته تا داستان نويسي ، از ارائه ي هنر تا طنز اجتماعي ...

همه ي ما مطالب وبلاگها رو مي خونيم ، يا نصفه نيمه رها مي كنيم و يا تا آخرش مي خونيم و لذت مي بريم . اما اينها خودشون به چندين دسته تقسيم مي شن ؛ يكي اينكه براي سرگرمي مي خونيم  و كهنه نمي شن ، و يا اينكه اون مطلب محدود به تاريخ خاصي هستش و تاريخ انقضاء دارند . اين 2 مورد مواردي هستن كه خيلي سطحي ازشون مي گذريم و يا بهتره بگم مرور مي كنيم ؛ اما موارد ديگري وجود دارن كه حاكي از هنر نويسنده هستش و بيان نويسنده و موضوعاتش فكر آدم رو قلقلك مي ده و به عبارتي آدم رو به تفكر وا مي داره و مي تونه تلنگري باشه . اينطور متن ها ، زيرك ترين و چيره دست ترين نويسنده ها رو دارن و محدود به دوره ي خاصي نيستن و به نظر من بهترين وبلاگها همين ها هستن .

اما متاسفانه روي خيلي از وبلاگ ها نامي جز وبلاگ مي شه گذاشت ، مثل دفترچه ي خاطرات ، وسيله ي اهداف شوم ، ابزار تبليغاتي ، زباله دان عقده هاي دروني ، ابراز وجود رايگان ، پارك جبران كمبود ها ، ابراز عشق در ملاء عام ، بازيچه ي مجازي ، وب چت ، وب سايت !!! و ...

خيلي از وبلاگ هاي خارجي كه خيلي هم پربازديد بودند ، به صورت كتاب چاپ شده و نويسنده هاشون هميشه شخصيتي مثل روزنامه نگار ها ، نويسندگان يا متفكران داشتن و دارن  ، گرچه صحبت من در مورد وبلاگ هست ، نه فتوبلاگ يا لينك بلاگ و آرت بلاگ و وي بلاگ و ... بعضي از افراد گم نام با وبلاگ نويسي ايده آل محبوب و مشهور شدن و تاثيرات زيادي روي خيلي ها داشتن .

كامنتينگ هاي ما هم داستان خاص خودشون رو دارن ! از ناسزاهاي كودكانه و سرشار از غرض گرفته تا تبليغات و تو رو خدا به من سر بزن و تعريف و تمجيد هاي الكي و خوشمزگي هاي پاچه خوارانه و حرف هاي قلدرانه !

حالا كه مجانيه و كسي ازت ماليات نمي خواد ، مشكلي نيست ، تو هم هر چي كه مي خواي بنويس و هر كاري مي خواي بكن ، اما جون داداش لقب بلاگر رو به خودت نده !

يه چيزي: انكرالاصوات خودتي !
يه چيز ديگه: هر چي فحش هم دادي خودتي !
يه چيز ديگه تر: بازم خودتي !