افکار مخفی

مگه تو این دنیا چند نفر هستن که تمام و کمال به دلت بشینه ؟
چند نفرن که یه چیزو نخوای دوباره واسشون توضیح بدی ؟
مگه چند نفرن که از نگاهت بفهمن چی تو دلته ؟
کیا هستن که ازت نرنجن و بهت شک نکنن ؟
چند نفر می تونن توی برهه ای از زمان فکرتو مشغول کنن ؟
چند نفر رو دیدی که معصوم باشه ؛ مثل یه فرشته ؟
پاک ، ذلال ، خالص و صادق و دلنشین ؟
مگه چند نفر رو می شه از ته دل دوست داشت ؟
چند نفر می تونه کاملا" با روحیاتت مطابقت داشته باشه ؟
تو به چند نفر می تونی از خصوصی ترین مسائل زندگیت یا از راز هات بگی ؟
چند نفر می تونن حتی با حرف زدنشون شادت کنن ؟
مگه چند نفر می تونن خیلی خوب بشناسنت ؛ همونطور که هستی .
چند نفر هستن که همیشه برچسب "آدم خوب" رو داشتن و اون برچسب کوچکترین خدشه ای بر نداشته باشه ؟
چند نفر به نظرت خوشگلن ؟ ظاهری نه ؛ باطنی .
چند نفر به نظرت "بهترین" می تونه باشه ؟
مگه چند نفر همه ی موارد بالا شاملشون می شه ؟
چند نفر ...

فقط 1 نفر ! همون یه نفرو هم باید شادش کنی و مراقبش باشی ؛ منتظر خوشبخت شدنش ؛ تا روزی که یه لبخند تلخ به لبات میاد ؛ لبخند از اینکه خوشبخت شده و تلخ چون دیگه پیش تو نیست ...

---

یه چیزی‌‌: چند نفر می تونه مثل تو ابله باشه علی جان ؟!
یه چیز دیگه: این دفعه بیا با هم تانگو برقصیم !
یه چیز دیگه تر: تو چه خوش رنگ و عزیزی ، مثل یک نت لب گیتار ؛ مثل فکر شعر تازه ، حدس یک گل پشت دیوار ...